Odwiń

"Zacząłem od tego, że ludzie pogrążenie są we śnie"A. de . Mello

Przebudzenie

Ten tekst chodzi za mną już jakiś czas.

Na ile nie śpię?

Po co są w ogóle te moje pytania?

Zostaną i tak bez odpowiedzi

A może nie

Nie wiem

Od pół roku to najczęściej wypowiadane przeze mnie zdanie

...

Jednak nie o tym chcę napisać.

Im bardziej zagłębiam się w siebie

Tym mniej wiem

Jednak czy całe życie można uciekać przed sobą?

Można

Wiecie co nawet najgorsza prawda o nas samych jest lepsza niż skrywanie jej przed samym sobą do końca żywota.

Mnie na szczęście zaczęło coś uwierać przez rozmowę 

Zaczęło wyzierać ze mnie moje prawdziwe oblicze

Tylko, że mi do mojego wyidealizowanego "ja"

pasowało jak kwiatek do kożucha

Przecież ja taka nie jestem

a w środku coś cały czas krzyczało, że tak jest,

że to prawda.

Wylały się ze mnie tony 

niewypowiedzianych słów, które najbardziej bolą

...

Serce było pozawijane w jakieś cholernie brudne bandaże

i plastry tak nierówno pozaklejane 

Pod nimi rany poszarpane małe, duże

Takie, których nikt dawno nie dotykał

Których nikt nigdy nie chciał

Nikt się nimi nie interesował

bo i czym

Tylko, że to miało duży wpływ

Bez woli kogokolwiek

...

Teraz czas 

na Życie

By się budzić

Nie jest to  łatwe, 

ale nikt nie obiecywał, że będzie łatwo