Wczoraj ostatkiem sił wyplułam parę zdań, okazało się, że bez owocnie, ale cóż przynajmniej formalności się kończą. Potykam się sama o siebie. Stykam się ze sobą i całym wszechświatem, raz po raz uderzając twarzą w chodnik. Tak tak w chodnik, chyba jak każdy mam chwilę, żebym sobie poleżała na tym chodniku, pogrzała kości, posiedziała sobie w tym chlewie, bo choć to chlew to bardzo wygodny. Jednak codziennie wstaje, bo wiem, że jak zostanę w łóżku to skapituluje i przegram dzień.
A dlaczego o potykaniu jest bo znowuż zapętlam Leskiego Autofobię
i wiem, że jego tekst jest w 100% prawdziwy i rzeczywisty, bo my tak naprawdę uciekamy sami przed sobą, dajemy drapaka, bo boimy się, że odkryjemy w sobie to co najczarniejsze i najgorsze, cobyśmy nawet chcieli ukryć w najczarniejszą noc.
...
Dzień zrobiło mi jednak co innego słowa z Ewangelii
"Uważajcie więc jak słuchacie"
Matko czy ja uważam jak słucham i czy zauważam,że słucham tego co nie powinnam słyszeć, puścić mimo uszu.
Pierwsza sprawa, to jest jakaś plaga, tego, że my w ogóle nie potrafimy siebie słuchać, ja nie potrafię słuchać, choć się uczę tego. Patrzymy w telefony, tablety zamiast w twarz. Zamiast pokazać nam swoje piękne oczy, zamiast skupić się na tym, że haloooo tu z Tobą jest ktoś. Nie potrafimy się oderwać na chwilę, jakby to co dostaniemy, zobaczymy było ważniejsze od realnego spotkania a może jest?
To po co się spotykasz z tym człowiekiem, jeżeli on Cię w zupełności nie interesuje? Nie interesuje Cie, że przytył, zbladł, wyłysiał, że odkrył nową pasję, zdał egzaminy etc.
Druga rzecz to to, że nie słuchamy siebie wewnętrznie tego co jest w nas, uciekamy przed swoim ja, sercem . Przypomniała mi się taka sytuacja jak rozmawiałam z kimś o odkrywaniu siebie, rekolekcjach ignacjańskich i wtedy stwierdziłam, że boję się konfrontacji z własnym sercem, ale się po czasie zdecydowałam. Chociaż po czasie widzę, że to było małe szturchnięcie tematu, jakaś bitwa na poduszki, kolejny etap to była prawdziwa wojna taka z armatami, rannymi i ogólnie sieczka, ale bardzo mi potrzebna. Bez niej bym tego nie pisała i możliwe, że nawet nie interesowałoby mnie to zdanie z Ewangelii ani ona cała.
Trzecia rzecz to zdanie to też umiejętność dobrego słuchania, czyli umiejętność wyłączenia sobie słuchu w pewnych sytuacjach, gdy ktoś Cię obraża, krzyczy na Ciebie itp. Przecież takie coś nie powinno mnie dotykać, jednak zawsze wywołuje jakąś reakcję i to od nas zależy jaka będzie. Czasem trzeba nie słuchać ludzi którzy słowami podcinają skrzydła, mówią, że to co robisz się nie opłaca, że nie będziesz miała/miał pracy, że nie warto iść w ciemno, że nie warto zaufać, że, że, że.
Dużo tych że mogłabym wypisać, bo sporo ich już w życiu usłyszałam, tylko, że to nie jest prawda. Możesz wszystko. Naprawdę, wszystko zaczyna się w Twojej głowie i sercu ale czy Ty masz z nimi łączność?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz